Ο Arthur Gogian, γνωστός στο ταξιδιωτικό κοινό ως Unhappy Traveller, είναι ένας ανήσυχος εξερευνητής που δεν αρκείται στις καθιερωμένες εικόνες και τα εύκολα ταξίδια. Μέσα από τις εμπειρίες του αναζητά την αυθεντικότητα, την ανθρώπινη επαφή και τις ιστορίες που κρύβονται πίσω από κάθε προορισμό. Στη συνέντευξη που ακολουθεί, μας μεταφέρει το προσωπικό του ταξίδι στην Ιορδανία έναν τόπο βαθιάς ιστορίας, έντονων αντιθέσεων και απρόσμενης ασφάλειας καταρρίπτοντας στερεότυπα και μοιραζόμενος στιγμές που άγγιξαν όλες τις αισθήσεις.
Η Ιορδανία ήταν ένας προορισμός που ήθελα να επισκεφθώ εδώ και πολλά χρόνια. Με γοήτευε τόσο η βαθιά ιστορική της ταυτότητα όσο και τα μοναδικά φυσικά τοπία και φαινόμενα που φιλοξενεί από αρχαίους πολιτισμούς μέχρι ερήμους και γεωλογικά θαύματα που δύσκολα συναντάς αλλού. Παράλληλα, έχω πάντα ιδιαίτερη έλξη προς τις αραβικές χώρες, την κουλτούρα τους, τη φιλοξενία και φυσικά τη γαστρονομία τους. Οι εξελίξεις στην ευρύτερη περιοχή και η σύγκρουση με το Ισραήλ με έκαναν αρχικά να μεταθέσω αυτό το ταξίδι χρονικά. Ωστόσο, μόλις παρουσιάστηκε η κατάλληλη ευκαιρία, δεν δίστασα. Η πραγματικότητα στην Ιορδανία ήταν εντελώς διαφορετική από όσα φοβούνται πολλοί: πρόκειται για μία εξαιρετικά ασφαλή χώρα, με απίστευτα ζεστούς ανθρώπους και μια αυθεντικότητα που σε κερδίζει από την πρώτη στιγμή.
Αν έπρεπε να ξεχωρίσω μία στιγμή που ένιωσα ότι η Ιορδανία με κέρδισε οριστικά, θα έλεγα πως ήταν ο συνδυασμός εμπειριών που άγγιξαν τόσο το συναίσθημα όσο και τον θαυμασμό μου. Το να στέκεσαι στο σημείο όπου, σύμφωνα με την παράδοση, βαφτίστηκε ο Ιησούς Χριστός είναι από μόνο του μια εμπειρία που σε διαπερνά ακόμη και η σκέψη προκαλεί δέος και ανατριχίλα.
Λίγο αργότερα, η Πέτρα σε αφήνει κυριολεκτικά άφωνο. Η απίστευτη αρχιτεκτονική της, σκαλισμένη εξ ολοκλήρου στην πέτρα, σε κάνει να συνειδητοποιείς μέχρι πού μπορεί να φτάσει η ανθρώπινη δημιουργικότητα όταν συναντά την υπομονή και τον χρόνο. Και τέλος, η Νεκρά Θάλασσα ένα καθαρά φυσικό φαινόμενο, τόσο μοναδικό που δύσκολα περιγράφεται με λόγια. Εκεί καταλαβαίνεις ότι η Ιορδανία δεν είναι απλώς ένας προορισμός, αλλά μια εμπειρία που συνδυάζει πίστη, ιστορία και φύση με έναν τρόπο σχεδόν ανεξήγητο.
Πέρα από τα τοπία και τα μνημεία, αυτό που μου έδωσε την πιο αυθεντική εικόνα της Ιορδανίας ήταν οι ίδιοι οι άνθρωποί της. Σε κάθε σημείο του ταξιδιού ένιωθα μια ειλικρινή ευγένεια και μια πραγματική διάθεση να βοηθήσουν, χωρίς δεύτερες σκέψεις ή κρυφά κίνητρα. Δεν υπήρχε η αίσθηση ότι κάποιος προσπαθεί να σε εκμεταλλευτεί ή να σε εξαπατήσει κάτι που, δυστυχώς, συναντάς σε άλλους δημοφιλείς προορισμούς.
Χαρακτηριστικό παράδειγμα ήταν ο ντόπιος ξεναγός μας. Από την πρώτη στιγμή φαινόταν ότι προτεραιότητά του δεν ήταν το κέρδος, αλλά το να μας μεταφέρει με σεβασμό την ιστορία και την κουλτούρα της χώρας. Ως ταξιδιώτης, παρατηρείς πάντα προσεκτικά τέτοιες λεπτομέρειες, ειδικά όταν έχεις ζήσει διαφορετικές εμπειρίες αλλού. Η Ιορδανία τελικά με κέρδισε ακριβώς μέσα από αυτούς τους αγνούς, ζεστούς και αξιοπρεπείς ανθρώπους, που σε κάνουν να νιώθεις όχι απλώς επισκέπτης, αλλά πραγματικά καλοδεχούμενος.
Ειλικρινά, δεν υπήρξε κάτι που να με δυσκόλεψε ή να με έφερε εκτός comfort zone κατά τη διάρκεια του ταξιδιού. Όλα κύλησαν ομαλά, κάτι που οφείλεται αφενός στην εμπειρία που έχω πλέον ως ταξιδιώτης, αλλά κυρίως στο αίσθημα ασφάλειας που αποπνέει η ίδια η χώρα. Από την πρώτη στιγμή ένιωθα ήρεμος να κινηθώ, να εξερευνήσω και να ζήσω τον προορισμό χωρίς άγχος. Η Ιορδανία με κέρδισε ακριβώς γι’ αυτό: σου επιτρέπει να απολαύσεις το ταξίδι σου απερίσπαστα, χωρίς να χρειάζεται να είσαι διαρκώς σε επιφυλακή. Και αυτή η αίσθηση, ειδικά όταν ταξιδεύεις συχνά, είναι από τις πιο σημαντικές.
Αν έπρεπε να περιγράψω την Ιορδανία μέσα από τις αισθήσεις μου, θα έλεγα ότι είναι μια χώρα που τη νιώθεις πριν καν την καταλάβεις. Είναι το ζεστό τσάι που σου προσφέρουν αυθόρμητα, οι εξαιρετικοί ναργιλέδες με πλούσια αρώματα που γεμίζουν τον χώρο και σε κάνουν να χαλαρώνεις χωρίς να το καταλάβεις. Στους ήχους, κυριαρχεί η ηρεμία. Η απόλυτη σιωπή της ερήμου, όπου ακούς μόνο την ανάσα σου και τον άνεμο, και η γαλήνη στη Νεκρά Θάλασσα ένα τοπίο τόσο ήσυχο που σε αναγκάζει να κόψεις ταχύτητα και να μείνεις στη στιγμή. Οι μυρωδιές του ναργιλέ μπλέκονται με τον ζεστό, ξηρό αέρα και δημιουργούν μια αίσθηση οικειότητας, σαν να βρίσκεσαι κάπου γνώριμα, παρότι είσαι μακριά από το σπίτι.
Και μετά είναι η Νεκρά Θάλασσα. Δοκίμασα το νερό της από περιέργεια και ήταν ό,τι πιο αλμυρό έχω βάλει ποτέ στο στόμα μου. Μια τόσο έντονη γεύση που σχεδόν σε πνίγει, αλλά ταυτόχρονα σου θυμίζει πόσο μοναδικό είναι αυτό το φυσικό φαινόμενο. Εκεί καταλαβαίνεις ότι η φύση μπορεί να δημιουργήσει εμπειρίες που δεν περιγράφονται εύκολα με λέξεις.
Αυτό το ταξίδι με έκανε να εκτιμήσω περισσότερο την αυθεντικότητα και την αλληλεπίδραση με τους ντόπιους. Μου υπενθύμισε ότι τα ταξίδια δεν είναι μόνο για τα τοπία και τα αξιοθέατα, αλλά κυρίως για τις εμπειρίες και τις στιγμές που μοιράζεσαι με τους ανθρώπους και τη φύση. Επιπλέον, με έμαθε να μην φοβάμαι να επισκεφθώ προορισμούς που πολλοί αποφεύγουν λόγω κακής ενημέρωσης ή αρνητικών ειδήσεων.
Παρά τη γειτνίαση με περιοχές που έχουν γνωρίσει συγκρούσεις, η Ιορδανία αποδείχθηκε μία από τις πιο ασφαλείς χώρες που έχω επισκεφθεί, με ζεστούς και φιλόξενους ανθρώπους, και καταρρίπτει πολλές παρεξηγήσεις για την ασφάλεια και την πραγματική εμπειρία που μπορεί να προσφέρει.
Θα συμβούλευα όποιον σκέφτεται να την επισκεφθεί να μην φοβάται. Είναι μια χώρα παρεξηγημένη, που συχνά δεν της αποδίδεται η πραγματική εικόνα της. Δεν αξίζει να περιοριστεί κανείς μόνο στα βασικά αξιοθέατα. Η Ιορδανία κρύβει απίστευτες εμπειρίες σε κάθε γωνιά της: εντυπωσιακές παραλίες, φαράγγια, μυστικές λίμνες, ναυάγια και φυσικά η Νεκρά Θάλασσα, όπου πέρα από το κλασικό σημείο, υπάρχουν απομονωμένες παραλίες με πετρωμένα αλάτια και μια ροζ λίμνη που σπάνια επισκέπτονται οι τουρίστες. Το ταξίδι σε αυτή τη χώρα αξίζει να είναι πλήρες και περιπετειώδες, για να ανακαλύψει κανείς την αληθινή Ιορδανία πέρα από τις καθιερωμένες εικόνες.
Η αφήγηση του Arthur Gogian αποκαλύπτει την Ιορδανία όχι απλώς ως έναν εντυπωσιακό προορισμό, αλλά ως μια εμπειρία που βιώνεται σε πολλά επίπεδα: συναισθηματικό, πνευματικό και ανθρώπινο. Ένα ταξίδι που σε μαθαίνει να επιβραδύνεις, να παρατηρείς και να εμπιστεύεσαι, θυμίζοντάς σου ότι η ουσία των ταξιδιών δεν βρίσκεται μόνο στα μνημεία και τα τοπία, αλλά στους ανθρώπους και στις στιγμές που μοιράζεσαι μαζί τους. Και ίσως τελικά, όπως μας δείχνει και ο ίδιος, οι πιο παρεξηγημένοι προορισμοί να είναι εκείνοι που κρύβουν τις πιο αληθινές ιστορίες.
Instagram: unhappy.traveller
