Δεν συμβαίνει σε κάθε ταξίδι.
Υπάρχουν προορισμοί που τους απολαμβάνεις, περνάς όμορφα και όταν επιστρέφεις σπίτι νιώθεις ότι ο κύκλος έκλεισε φυσιολογικά. Τους θυμάσαι με χαρά, αλλά δεν σκέφτεσαι απαραίτητα να τους επισκεφθείς ξανά.
Υπάρχουν όμως και κάποια μέρη που σου αφήνουν μια διαφορετική αίσθηση.
Μπορεί να είναι ένα νησί. Μια μικρή πόλη. Ένα χωριό. Ακόμα και μια γειτονιά που ανακάλυψες τυχαία σε μια βόλτα.
Δεν ξέρεις ακριβώς γιατί, αλλά λίγο πριν φύγεις πιάνεις τον εαυτό σου να λέει σχεδόν αυθόρμητα:
«Κάποια στιγμή θα ξαναέρθω.»
Το παράξενο είναι ότι συνήθως δεν πρόκειται για τα πιο εντυπωσιακά μέρη που έχεις δει.
Ίσως να μην έχουν τα πιο διάσημα αξιοθέατα. Ίσως να μην είναι οι πιο πολυφωτογραφημένοι προορισμοί. Κι όμως, κάτι σε κάνει να αισθάνεσαι οικεία.
Σαν να μην πρόλαβες να τους γνωρίσεις όσο θα ήθελες.
Σαν να έφυγες αφήνοντας πίσω μικρές εκκρεμότητες. Ένα δρομάκι που δεν περπάτησες. Ένα σημείο που σου πρότειναν την τελευταία στιγμή. Μια βόλτα που δεν πρόλαβες να κάνεις.
Και κάπως έτσι το μέρος αυτό συνεχίζει να σε ακολουθεί.
Μήνες αργότερα βλέπεις μια φωτογραφία και το θυμάσαι. Κάποιος το αναφέρει σε μια συζήτηση και χαμογελάς. Μια τυχαία εικόνα αρκεί για να σε γυρίσει πίσω.
Ίσως τελικά αυτά να είναι και τα πιο ξεχωριστά ταξίδια.
Όχι εκείνα που ολοκληρώθηκαν τέλεια, αλλά εκείνα που σου άφησαν την επιθυμία να επιστρέψεις.
Γιατί υπάρχουν τόποι που τους επισκέπτεσαι μία φορά.
Και υπάρχουν και εκείνοι που, χωρίς να το καταλάβεις, αρχίζουν να γίνονται μέρος των μελλοντικών σου σχεδίων.
