Η Μαρία Ερατώ δεν ταξιδεύει απλώς για να δει μέρη. Ταξιδεύει για να τα ζήσει. Travel creator, storyteller και tour leader, με δεκάδες χώρες στο ενεργητικό της, έχει μάθει να αφήνει πίσω της τα στερεότυπα και να πλησιάζει κάθε προορισμό με ανοιχτή καρδιά. Υπάρχουν ταξίδια που σου γεμίζουν το Instagram και άλλα που σου αλλάζουν τον τρόπο που βλέπεις τον κόσμο. Η Κολομβία, ανήκει ξεκάθαρα στη δεύτερη κατηγορία.
Μια χώρα παρεξηγημένη, φορτωμένη με στερεότυπα και εικόνες του παρελθόντος, που όμως όταν τη ζήσεις αποκαλύπτει κάτι εντελώς διαφορετικό: χρώμα, μουσική, ανθρώπους με ανοιχτή καρδιά και μια βαθιά αγάπη για τη ζωή. Ταξιδεύοντας μόνη της και μένοντας εκεί πεντέμισι μήνες, δεν γνώρισε απλώς έναν προορισμό γνώρισε μια φιλοσοφία ζωής. Μας μιλά για όσα φοβόταν πριν πάει, όσα κατέρρευσαν από τις πρώτες μέρες και όσα κράτησε μέσα της επιστρέφοντας. Και η Κολομβία, μέσα από τα λόγια της, παύει να είναι μύθος και γίνεται εμπειρία.
Ποια στερεότυπα είχες για την Κολομβία πριν το ταξίδι και ποια κατέρρευσαν από τις πρώτες κιόλας μέρες;
Όπως οι περισσότεροι στην Ελλάδα, είχαμε φανατιστεί με τη σειρά για τον Pablo Escobar στο Netflix, η οποία χωρίς να το καταλάβουμε μας είχε δημιουργήσει μια εικόνα για την Κολομβία σκοτεινή, επικίνδυνη και συνδεδεμένη αποκλειστικά με το παρελθόν της. Στο μυαλό δεν θα το κρύψω πώς πριν πάω υπήρχε λίγο ο φόβος και λίγο η ανασφάλεια και ότι έπρεπε να είμαι σε επιφυλακή. Από τις πρώτες κιόλας μέρες αυτή η εικόνα βέβαια διαλύθηκε.
Η Κολομβία σήμερα δεν είναι αυτό που νομίζουμε. Είναι μια χώρα ζωντανή, πολύχρωμη, με έντονη τουριστική κίνηση και πολλές εμπειρίες. Μάλιστα θεωρείται πλέον ένας από τους πιο δημοφιλείς προορισμούς της Λατινικής Αμερικής! Το πιο δυνατό όμως στοιχείο δεν ήταν οι πόλεις ή τα τοπία για εμένα αλλά οι άνθρωποι της.
Η φιλοξενία τους είναι συγκλονιστική! Σε καλωσορίζουν αληθινά, σε βοηθούν χωρίς δεύτερη σκέψη, εντυπωσιάζονται που έχεις ταξιδέψει από τόσο μακριά και κάνουν τα πάντα για να νιώσεις σαν στο σπίτι σου. Αγαπούν την Ελλάδα, τη θαυμάζουν, και θέλουν να μοιραστούν μαζί σου την κουλτούρα, τη μουσική, το φαγητό και την καθημερινότητά τους. Τελικά το μεγαλύτερο στερεότυπο που κατέρρευσε ήταν ότι η Κολομβία είναι επικίνδυνη! Στην πραγματικότητα είναι βαθιά ανθρώπινη!
Ποια στιγμή στην Κολομβία σε έκανε να νιώσεις ότι «κατάλαβες» πραγματικά τη χώρα και τους ανθρώπους της;
Πήγα μόνη μου στην Κολομβία, και αυτό έκανε κάθε εμπειρία πιο έντονη. Όταν ταξιδεύεις μόνος δεν έχεις φίλτρα βλέπεις, νιώθεις και παρατηρείς τα πάντα πιο καθαρά. Δεν ήταν μία συγκεκριμένη στιγμή, αλλά πολλές μικρές καθημερινές στιγμές που ενώθηκαν.
Άνθρωποι που με σταματούσαν στον δρόμο για να με ρωτήσουν αν χρειάζομαι βοήθεια. Χαμόγελα αυθόρμητα, συζητήσεις χωρίς σκοπιμότητα, βλέμματα γεμάτα καλοσύνη. Εντυπωσιάζονταν που είχα έρθει από τόσο μακριά και προσπαθούσαν με κάθε τρόπο να με κάνουν να νιώσω ασφαλής και καλοδεχούμενη. Παρόλο που ήμουν μόνη, δεν ένιωσα ποτέ μόνη.
Ένιωσα ότι οι άνθρωποι της Κολομβίας με αγκαλιάζουν, με προσέχουν και θέλουν να με κάνουν μέρος της καθημερινότητάς τους. Θέλουν να μοιραστούν την κουλτούρα τους, τη μουσική τους, το φαγητό τους, τις ιστορίες τους! Εκεί κατάλαβα πραγματικά τη χώρα όταν συνειδητοποίησα ότι παρά τις δυσκολίες που έχουν περάσει, οι Κολομβιανοί έχουν επιλέξει τη χαρά, την ανθρώπινη επαφή και τη ζωή στο τώρα.
Αν έπρεπε να περιγράψεις την Κολομβία μέσα από μία γεύση, έναν ήχο και ένα χρώμα, ποια θα ήταν και γιατί;
Γεύση: Εννοείται ο καφές! Όχι απλώς γιατί είναι από τους καλύτερους στον κόσμο, αλλά γιατί πίνεται με τον ίδιο τρόπο που ζουν: αργά, με κουβέντα, με παρέα! Ο καφές στην Κολομβία είναι καθημερινή τελετουργία και κομμάτι της ταυτότητάς τους.
Ήχος: το guacharaca, ένα παραδοσιακό κρουστό όργανο που παίζεται με το χέρι. Το βλέπεις παντού! Σε γιορτές, σε δρόμους, σε αυθόρμητα μουσικά στιγμιότυπα και εννοείται salsa, salsa και πάλι salsa. Δεν θεωρείται τυχαία η παγκόσμια πρωτεύουσα της salsa και συγκεκριμένα το Cali!
Χρώμα: κίτρινο. Ήλιος, ενέργεια, ζωντάνια, αισιοδοξία. Ένα χρώμα που το είδα παντού, στα ρούχα, στη σημαία τους, σε κτήρια.
Πόσο ασφαλής ένιωσες τελικά ως traveller και τι θα συμβούλευες κάποιον που διστάζει να την επισκεφτεί λόγω φόβων;
Πριν πάω, δεν θα πω ψέματα: υπήρχε μια μικρή ανασφάλεια στο μυαλό μου για το τι θα συναντήσω εκεί. Όχι γιατί είχα προσωπική εμπειρία, αλλά γιατί έτσι έχουμε μάθει να ακούμε για την Κολομβία. Η πραγματικότητα όμως με διέψευσε πλήρως.
Για μένα, η Κολομβία είναι από τις πιο ασφαλείς χώρες σε ολόκληρη τη Λατινική Αμερική. Δεν ένιωσα ούτε μία στιγμή φόβο. Ούτε ανασφάλεια. Ούτε απειλή. Και αυτό δεν το λέω θεωρητικά έζησα εκεί πεντέμισι μήνες, κινούμουν μόνη μου, ταξίδευα, γνώριζα ανθρώπους και ένιωθα διαρκώς προστατευμένη. Όπως σε κάθε προορισμό στον κόσμο, χρειάζεται κοινή λογική. Όχι φόβος. Όχι πανικός. Όχι προκαταλήψεις!
Θα συμβούλευα όποιον διστάζει να μην αφήσει τον φόβο να του στερήσει μια εμπειρία ζωής. Η σημερινή Κολομβία είναι σύγχρονη, ανοιχτή, τουριστική, γεμάτη ζωή και ανθρώπους που θέλουν πραγματικά να σε καλωσορίσουν. Δεν είναι αυτό που νομίζουμε είναι κάτι πολύ καλύτερο.
Ποιο μέρος ή εμπειρία δεν είναι «τουριστική», αλλά αποκαλύπτει την αυθεντική Κολομβία;
Μία από τις πιο δυνατές στιγμές για μένα ήταν η επαφή με αυτόχθονες φυλές που ζουν μόνιμα στη χώρα, όπως οι Κόγγι, που θεωρούν τα βουνά και τα ποτάμια ζωντανούς οργανισμούς με πνεύμα και δύναμη. Εξίσου αυθεντική εμπειρία, αλλά σε τελείως διαφορετικό ρυθμό, είναι το Καρναβάλι της Barranquilla το δεύτερο μεγαλύτερο καρναβάλι στον κόσμο! Και μετά υπάρχουν τα γραφικά χωριά όπως το Salento, η Filandia και το Jardin, μέσα σε μια φύση σχεδόν ανέγγιχτη. Εκεί δεν ένιωσα ποτέ τουρίστρια. Αλλά σαν ντόπια. Και αυτό για μένα είναι η αυθεντική Κολομβία.
Τι άλλαξε μέσα σου μετά την Κολομβία; Υπάρχει κάτι από τον τρόπο ζωής τους που γύρισες πίσω θέλοντας να κρατήσεις;
Σταμάτησα να πιστεύω τόσο εύκολα αυτά που ακούω. Έμαθα να χαμογελάω λίγο περισσότερο. Να βάζω μουσική, να χορεύω, να ζω πιο απλά. Η Κολομβία δεν μου άλλαξε μόνο τον τρόπο που ταξιδεύω. Μου άλλαξε τον τρόπο που στέκομαι απέναντι στη ζωή. Με καλή διάθεση, ανθρώπους και λίγο παραπάνω ρυθμό. Και αυτό είναι κάτι που θέλω να κρατήσω για πάντα.
Η Κολομβία, μέσα από αυτή τη συνέντευξη, δεν είναι ένας «επικίνδυνος» προορισμός είναι μια υπενθύμιση. Ότι ο κόσμος δεν είναι όπως μας τον έχουν περιγράψει. Ότι οι άνθρωποι, ακόμα και μετά από δύσκολες ιστορίες, μπορούν να επιλέξουν τη χαρά. Και ότι μερικά ταξίδια δεν σου δίνουν απλώς αναμνήσεις σου δίνουν έναν νέο τρόπο να ζεις. Αν αυτό δεν είναι το νόημα του ταξιδιού, τότε τι είναι;
Instagram: maria_erato
Tik Tok: maria_erato
