Υπάρχουν ταξίδια που σε γεμίζουν εικόνες και άλλα που σε αλλάζουν ως άνθρωπο. Για τον Σταύρο Αρβανίτη, έναν από τους πιο γνωστούς Τravel Tik Tokers της Ελλάδας, το Περού ανήκει ξεκάθαρα στη δεύτερη κατηγορία. Ένα ταξίδι ακραίο, απαιτητικό, βαθιά πολιτισμικό και σωματικά δύσκολο, που τον έφερε αντιμέτωπο με τα όριά του και ταυτόχρονα με έναν εντελώς διαφορετικό κόσμο. Από τον Αμαζόνιο και τις Άνδεις, μέχρι τις μικρές κοινότητες που ζουν σε πλήρη αρμονία με τη φύση, ο Σταύρος μοιράζεται μαζί μας μια εμπειρία ζωής.
«Το Περού είναι το μέρος που με άλλαξε περισσότερο από οποιοδήποτε άλλο ταξίδι έχω κάνει. Είναι εντελώς ξένο σε σχέση με εμάς. Το Μεξικό, για παράδειγμα, μπορεί σε κάποια πράγματα να θυμίζει Ελλάδα. Η Τζαμάικα, όσο διαφορετική κι αν είναι, παραμένει ένα νησί. Το Περού όμως… δεν μοιάζει με τίποτα γνώριμο».
Όπως εξηγεί, η ακραία εναλλαγή τοπίων είναι αυτό που σε αποσυντονίζει περισσότερο: «Μέσα σε λίγες μέρες μπορείς να βρεθείς από τον Αμαζόνιο στις Άνδεις, μετά σε παραθαλάσσιες πόλεις. Τροπικά κλίματα, παγωμένα βουνά, πιγκουίνοι στη θάλασσα, θαλάσσια λιοντάρια. Είναι τόσο εξωτικό και τόσο διαφορετικό που πραγματικά απορείς πώς υπάρχει ακόμα». Οι άνθρωποι, σε μεγάλο ποσοστό απόγονοι αυτόχθονων πληθυσμών, ενισχύουν αυτή την αίσθηση: «Τα χαρακτηριστικά τους, η κουλτούρα τους, ο τρόπος ζωής τους… είναι ένας άλλος κόσμος. Το ίδιο συναίσθημα είχα νιώσει και στην Ταϊλάνδη. Άλλοι κανόνες, άλλη λογική, αλλά απίστευτα φιλικοί και ζεστοί άνθρωποι».
Αν και ο Αμαζόνιος έχει τις δικές του προκλήσεις άγρια ζώα, κουνούπια, υγρασία η μεγαλύτερη δυσκολία στο Περού ήταν αλλού. «Οι Άνδεις ήταν το πιο δύσκολο κομμάτι για εμένα, κυρίως λόγω υψομέτρου. Εκεί πραγματικά δοκιμάστηκα».
Ο Σταύρος θυμάται χαρακτηριστικά: «Έφτασα σε σημείο λιποθυμίας. Άρχισε να βρέχει, να πέφτει χαλάζι, ήμουν σε πολύ κακή κατάσταση. Εκεί καταλαβαίνεις πόσο σημαντική είναι η ενυδάτωση και η σωστή προσαρμογή. Το υψόμετρο δεν είναι κάτι που μπορείς να υποτιμήσεις».
Ο Αμαζόνιος, όμως, είναι μια εμπειρία από μόνος του. «Μιλάμε για μια τεράστια περιοχή με ακραία κουλτούρα. Οι άνθρωποι ζουν απομονωμένοι, αλλά επικοινωνούν μέσω ποταμών, με βάρκες που μεταφέρουν τα πάντα». Η καθημερινότητά τους βασίζεται στη φύση: «Χρησιμοποιούν φυτικά φάρμακα, φτιάχνουν μόνοι τους φαγητό και ποτό, κυνηγούν την τροφή τους μέσα στη ζούγκλα. Τα παιδιά έχουν για κατοικίδια… βραδύποδες. Αυτό από μόνο του σου δείχνει πόσο διαφορετική είναι η πραγματικότητα εκεί».
Ένα από τα πιο παράξενα πράγματα που είδε; «Το πιο γνωστό τους σνακ είναι τα αυγά νεροχελώνας. Βρίσκουν τις φωλιές, τα παίρνουν και τα τρώνε. Για εμάς ακούγεται αδιανόητο, αλλά εκεί είναι καθημερινότητα».
Οι Σαμάνοι της περιοχής τον εντυπωσίασαν εξίσου: «Ζουν σε μια κατάσταση μόνιμης ψυχεδέλειας, με διάφορους τρόπους. Είναι κάτι πολύ ιδιαίτερο να το βλέπεις από κοντά. Ένα ταξίδι εκεί δεν αρκεί απλώς να το κάνεις πρέπει να προσπαθήσεις να το ζήσεις».
Τα δύσκολα ταξίδια θέλουν πορεία, όχι βιασύνη
Για όσους ονειρεύονται τέτοιους προορισμούς, ο Σταύρος είναι ξεκάθαρος: «Δεν είναι κάτι που πρέπει να κάνει κάποιος κατευθείαν. Τα δύσκολα ταξίδια θέλουν σταδιακή εμπειρία».
Η συμβουλή του; «Ξεκινάς από Ευρώπη, βλέπεις πώς ταξιδεύεις. Μετά φεύγεις εκτός. Beginner-friendly προορισμοί είναι η Ταϊλάνδη και γενικά η Ασία: οικονομικά, κοινωνικά, πιο βατά. Η Ινδία ήταν η χώρα που με “ξεκλείδωσε”. Εκεί κατάλαβα ότι τα πράγματα σοβαρεύουν. Το Περού, συγκριτικά, ήταν πιο εύκολο από την Ινδία».
Hostel, άνθρωποι και ανταλλαγή γνώσης
Ένα μεγάλο κομμάτι του ταξιδιού είναι οι άνθρωποι που συναντάς: «Στα hostel υπάρχει τεράστια αλληλεπίδραση. Γνωρίζεις ταξιδιώτες που σου δίνουν πληροφορίες, τιμές, συμβουλές. Χθες, για παράδειγμα, καθόμουν και μιλούσαμε για το τι αξίζει να κάνεις και τι όχι. Αυτή η ανταλλαγή γνώσης είναι ανεκτίμητη».
Φούτζι, Ιαπωνία – Ο Σταύρος Αρβανίτης μαζί με τον κ. Αλέξανδρο, τον γηραιότερο Έλληνα που ανέβηκε στο Φούτζι. Δύο γενιές, μια κορυφή.
Συμβουλές για τον ταξιδιώτη
«Πρέπει πάντα να θυμάσαι ότι όπου κι αν πας είσαι καλεσμένος», τονίζει. «Σεβασμός στους ντόπιους και μεγάλη προσοχή σε όσους προσπαθούν να εκμεταλλευτούν το ότι είσαι τουρίστας».
Το οικονομικό κομμάτι πρέπει να ξεκαθαρίζεται από την αρχή, ενώ το ίντερνετ είναι απαραίτητο εργαλείο: «Χάρτες, πληροφορίες, προτάσεις. Είναι φίλος σου». Το πιο σημαντικό, όμως, είναι η στάση ζωής: «Πρέπει να είσαι παρών. Να μη σε βαραίνουν άλλα προσωπικά θέματα. Να μιλάς προσεκτικά, να είσαι ευγενικός με όσους σε βοηθούν, αλλά και να κρατάς όρια. Ευλαβικός, αλλά όχι αφελής».
Το ταξίδι στο Περού δεν είναι απλώς μια περιπέτεια. Είναι μια εμπειρία που σε φέρνει αντιμέτωπο με τη φύση, με άλλους πολιτισμούς και τελικά με τον ίδιο σου τον εαυτό.
Όπως το περιγράφει ο Σταύρος Αρβανίτης, είναι από εκείνα τα ταξίδια που δεν τα αφηγείσαι απλώς τα κουβαλάς μέσα σου για πάντα. Τέτοια ταξίδια σε αλλάζουν σαν άνθρωπο σε ανανεώνουν σε κάνουν να αναρωτιέσαι τι βρίσκεται έξω την δική σου πραγματικότητα και σε ταρακουνάνε ριζικά. Ο Σταύρος έχει βρει τον τρόπο να το κάνει πράξη αυτό και να το μεταδίδει σε όλους εμάς μέσα από τα εκπληκτικά βιντεάκια του που σαρώνουν στο Tik Tok.
