in

Μαντολάτο: το παραδοσιακό γλύκισμα των Επτανήσων

Το μαντολάτο ή αλλιώς νουγκά είναι ένα ιδιαίτερο γλύκισμα των Επτανήσων και συνδέεται άμεσα με την Ενετοκρατία. Αυτό το βενετσιάνικο γλυκό έχει πάρει το όνομα του από την ιταλική λέξη mandorla που σημαίνει αμύγδαλα και υπάρχει σε αρκετές τυπικές παραλλαγές. Σε όποιο νησί του Ιονίου και αν βρεθείτε, τα μοσχομυριστά μαντολάτα θα σας βάλουν σε πειρασμό να τα δοκιμάσετε!

Τι είναι το μαντολάτο:

Tο μαντολάτο στη βασική συνταγή του περιέχει μέλι, ζάχαρη, μαρέγκα και καλό καβουρδισμένο αμύγδαλο. Ανάλογα με τον δημιουργό του, μπορούμε να το βρούμε και σε άλλες παραλλαγές με άλλους ξηρούς καρπούς (καρύδια, φιστίκια, φουντούκια, και μακαντάμια) και με ζαχαρωμένα φρούτα. Η υφή του επιδορπίου αλλάζει επίσης ανάλογα με τη σύνθεση, από ελαφρύ και ευάερο σε σκληρό. Είναι ευχάριστο στη μάσηση, λείο και γυαλιστερό με μελάτο άρωμα καρυδιού, ξύσματος εσπεριδοειδών, σοκολάτας, κανέλας, βανίλιας και άλλων πρόσθετων συστατικών. Η διαδικασία παρασκευής είναι κοπιαστική και χρονοβόρα, το ανακάτεμα στο καζάνι συνεχές.

Υπάρχουν τρεις τύποι μαντολάτου:

Το λευκό μαντολάτο: παρασκευάζεται από μέλι λεβάντας, ζάχαρη (ζάχαρη άχνη), σιρόπι γλυκόζης, ψημένα αμύγδαλα και φιστίκια. Πρωτομφανίστηκε στην Cologna Veneta Ιταλίας στις αρχές του 15ου αιώνα.

Το σκούρο μαντολάτο: παρασκευάζεται χωρίς ασπράδια αυγών και έχει μια πιο στέρεη, έως τραγανή υφή.

Το Βιεννέζικο ή γερμανικό μαντολάτο: είναι με σοκολάτα και πραλίνα φουντουκιού.

Λόγω της υψηλής περιεκτικότητας του σε ζάχαρη, το μαντολάτο είναι ένα γλύκισμα με αρκετές θερμίδες, γεγονός που απαγορεύει την κατανάλωση του από άτομα με διαβήτη.

Ιστορία του μαντολάτου:

Υπάρχει πληθώρα μύθων για την προέλευση του μαντολάτου. Χρονολογείται από την αρχαία Ελλάδα και την Αίγυπτο, όπου έφτιαχναν πολλά γλυκά με μέλι και αμύγδαλα και εξαπλώθηκε αυτή η τέχνη, όταν μεταφέρθηκαν τα δεντρίλια της αμυγδαλιάς από τους Ρωμαίους στην νότια Ευρώπη. Στη σημερινή του μορφή,  εξαπλώθηκε από τη Γαλλία όπου ευδοκιμούσαν πολύ οι αμυγδαλιές και όπου αρχικά δημιουργήθηκε ένα κέικ το «Nux Gum» ή «Nougo» (αμυγδαλότουρτα). Από τον 17 αιώνα και μετά το κέικ μετατράπηκε στη γνωστή μορφή του νουγκά στην περιοχή του Montélimar, όπου μέχρι ήμερα είναι ένα must spot γι όποιον θέλει να δοκιμάσει ένα αυθεντικό νουγκά. Από εκεί και έπειτα, αυτό το απολαυστικό γλυκό διείσδυσε σε όλη την Ευρώπη. Όλες οι χώρες έχουν τη δική τους παραλλαγή: Μαντολάτο στην Ελλάδα, Torrone στην Ιταλία, Nougat στη Γαλλία, Turron στην Ισπανία κτλ..

Συνταγή για σπιτικό μαντολάτο:

Το μαντολάτο είναι διαθέσιμο παντού σε όλα τα Επτάνησα αλλά μπορείτε εύκολα να τα απολαύσετε και σπίτι αν ακολουθήσετε τα απλά βήματα για την παρασκευή του.

Υλικά:

500 γρ. λευκή ζάχαρη κρυσταλλική

320 γρ. μέλι

180 γρ. νερό

4 ασπράδια αβγών

300 γρ. λευκά αμύγδαλα

μπόλικη ζάχαρη άχνη για την επικάλυψη

Εκτέλεση:

Στρώνουμε λαδόκολλα στη λαμαρίνα του φούρνου και απλώνουμε επάνω τα αμύγδαλα. Τα ψήνουμε σε προθερμασμένο φούρνο στους 160°C για 10-15 λεπτά, έως ότου ροδίσουν. Τα βγάζουμε και τα αφήνουμε να κρυώσουν. Βάζουμε στον κάδο του μίξερ τα ασπράδια, αλλά δεν τα χτυπάμε ακόμη. Σε μια κατσαρόλα ανακατεύουμε την κρυσταλλική ζάχαρη, το μέλι και το νερό και τα τοποθετούμε σε μέτρια φωτιά. Τα αφήνουμε να βράσουν, χωρίς να ανακατεύουμε, μέχρι η θερμοκρασία τους να φτάσει στους 143°C. Αν δεν έχουμε θερμόμετρο ζαχαροπλαστικής, ρίχνουμε μία σταγόνα από το σιρόπι σε ένα ποτήρι με κρύο νερό. Θα πρέπει να κρυσταλλώνεται και να σχηματίζεται μια μπαλίτσα σκληρής καραμέλας. Αντιθέτως, αν εμφανίζονται ζαχαρένιες κλωστές ή μια μαλακή μπαλίτσα, σημαίνει ότι θέλει κι άλλο βράσιμο. Δυο-τρία λεπτά πριν αποσύρουμε το σιρόπι από τη φωτιά, ξεκινάμε να χτυπάμε τα ασπράδια με το σύρμα, σε μέτρια ταχύτητα, σε μαρέγκα. Μόλις είναι έτοιμο το σιρόπι, το χύνουμε πολύ αργά αλλά με σταθερή ροή στον κάδο του μίξερ συνεχίζοντας το χτύπημα για ακόμα 4-5 λεπτά, ώσπου να αφρατέψει και να κρυώσει η μαρέγκα. Σταματάμε το χτύπημα, προσθέτουμε τα καβουρδισμένα αμύγδαλα και ανακατεύουμε. Ακουμπάμε ένα στρογγυλό τσέρκι διαμέτρου 22 εκ. πάνω σε λαδόκολλα. Πασπαλίζουμε τον πάτο με μπόλικη άχνη, ώστε να δημιουργηθεί μια σχετικά χοντρή στρώση. Αδειάζουμε από πάνω το μείγμα και το απλώνουμε σε όλο το τσέρκι. Το πιέζουμε προς τα κάτω για να γίνει κάπως συμπαγές και ίσιο. Πασπαλίζουμε την επιφάνεια με άφθονη άχνη και αφήνουμε να σταθεροποιηθεί στο ψυγείο για μια-δυο ώρες. Κόβουμε σε κομμάτια και σερβίρουμε.

Πηγή συνταγής: Στέλιος Παρλιάρος

Σου άρεσε το άρθρο;

Σχόλια

Αφήστε μια απάντηση

Loading…

0

Ίμπιζα: 10 πράγματα που πρέπει να κάνεις στο πιο ξέφρενο νησί του κόσμου

10 πολυτελή ξενοδοχεία «κρυμμένα» στην έρημο των ΗΑΕ